Errors wheel

It was dusk when I entered the forest.

I caressed the welcoming feeling deep down in my feet.

I could sense the wet cold muddy gravel,

Which was sending little shivers through up my nerves.

I strolled like I never had to come back,

More than what was strange was I felt it was home.

A wind blew which started a drizzle,

I was nearly blind and it was dark.

I could feel a presence watching me,

Which shot a fear deep through my brain.

I walked, I ran but I couldn’t get far.

And the fear was growing like a wild fire.

 

The faster I ran, the deeper the forest grew

I couldn’t find the light which I was running to

But I found a river painted red.

I jumped right in and was pulled to the bottom.

I couldn’t hear the rain or the steps that followed

At the bottom of the pool, I saw a glass wall

Where I could see me walking to the forest.

I shouted at him not to do it, I went up

Brought a stone, broke the glass and ran behind myself

It was raining and the wind was high,

I saw from the far, him jumping into the river.

I could feel a presence watching me,

Which shot a fear deep through my brain.

I walked, I ran but I couldn’t get far.

And the fear was growing like a wild fire.

The last flight

And there she stood, in the midst of nowhere. 

The looks were sharp through the lenses,

It could cut you deep with a single touch

She was a loner a dreamer and a charmer

 

It was a long lost place with broken ground

It looked as if all started from where she stood

The sun was bright but couldn’t touch her

The storm was high but it never moved her

 

From above the clouds I saw her standing still

It was late when I got grip on my mind and 

To know I was running circles up above

 

The madness was magnetic and 

And I felt the gravity for the first time ever 

I had the brightest red eyes and the fiery wings 

But all felt nothing when I fell down to the burning sand

 

Then I thought of the curse casted upon me

That the sand would be the burning hell and 

Sky is the heaven where nothing will hurt. 

 

Nothing more is left upon me than a wish 

A wish to start again …. 

 

Ripples

Have you ever felt like one of those sand particle amongst those thousands which you held in your own hand when you were yound and playing outside ?

Have you felt mercilessly dropped down like when mom came and asked you to drop the sand down .. 

Ripples is what i want to talk about here. We are one in millions, but still we all are interconnected through the ripples. 

A ripple is the connectivity between people even if they dont know each other. That is, i dont have to know you to do good or bad to you. Have you ever thought about it ?. You are a perosn who daily goes out socialises and do different things both good and bad, dangerous and safe. Have you ever thought of the ripples it would have made ?

I will tell you a short story to make you think about it. In that people would not be knowing each other but would have a great impact on many.

This happens in a town, a moderately busy one. Chris is our first character, he works in an IT firm and is rushing towards the work, on the way he carelessly hits a man on walk and he falls down. Chris asks sorry and moves aways. The guy who fell down is a teacher, he rushes to his class later and he floods his anger towards a boy who just failed in his exam that day. The boy who failed is depressed, gets drunk and gets involved in a bar fight later that night, he wins. The guy who lost gets frustrated and gets on road, drives recklessly in anger and hits a vehicle coming against him which had a family inside. 

In this story nobody knows anybody but there is a ripple of cause and effect which makes all these happen, if the ripple was broken at any part the family would have reached home safe ..

Think about it.. Maybe you were a part of something big happened.

Just think..

ജനനം

ജനിക്കുന്നു നാം പലപ്പൊഴായി

പലർക്കായി പലപ്പൊഴായി

ആദ്യമായി കാണുന്ന നിനക്കു

എന്നെ അറിവതു അപ്പൊഴല്ലൊ

എൻ ജനനം അപ്പൊൾ ആയതല്ലൊ

എന്നെ അറിയുന്നു ചിലർ ഇല്ലാ

ചിലർ, അറിയാത്തവർ ഏറെ ഉണ്ടുതാനും

അറിയുന്നവർക്കെൻ ജനനം പണ്ടെപ്പൊഴൊ

അരിയാത്തവർക്കെൻ ജനനം ഇനി വരുമെപ്പൊഴൊ

മരണത്തിൻ കഥയ്യ്ക്കും വെത്യാസം ഒട്ടില്ല 

മരിക്കുന്നു പലർ പലർക്കുമുള്ള്ൽ പലപ്പൊഴും

തന്നുള്ളിലും മരിക്കുന്നു മർത്ത്യൻ പലപ്പൊഴും

മനുഷ്യരൊന്നാകിലും കഥകൾ പല വിധം 

കധനം പല വിധം, 

ഒറ്റ നക്ഷ്രത്തിൻ ചൊട്ടിൽ

മന്ദം ചലിച്ചും കഥകൾ പറഞ്ഞും 

മുന്നൊട്ടൊടുന്ന നമുക്കൊ ഇതൊർക്കാൻ

സമയം ഒട്ടില്ല താനും..

നീ

അര്‍ദ്ധ നിമീലിത നയനങ്ങളാല്‍ എന്‍
ജീവനില്‍ എഴുതി നീ കവിതകള്‍ ..
ശ്വാസമായി ആ വരികള്‍ എന്‍ എപ്പോഴോ
ഏകാതന്തതിയില്‍ അലിയുംബോഴും
കണ്ണ് നീര്‍ പൊടിയുന്ന നിമിഷങ്ങളിലും
കനല്പോല്‍ ജ്വലിക്കുന്നു ആ വരികള്‍
ഇന്ന് ഞാന്‍ അറിയുന്നു നിന്നെയും
നിന്‍ വിചാരത്തെയും വികാരത്തെയും

വാരി ചൊരിയുന്ന കാര്മുകിലെന്തിണോ
എന്‍ കണ്ണുനീര്‍ ഒപ്പി പലപ്പോഴും
ചിതറി ഒഴുകുന്ന നിലാവും എന്തിനോ
എന്‍ കൂട്ടിനായ് എന്നെപ്പോഴോ തോന്നിപ്പോയി
നിന്‍ ചിരി എപ്പോഴും പകരുന്നു മന്ദഹാസം
ഞാന്‍ അറിയാതെ എന്‍ എന്‍ അധരത്തിലും
അണയും ഞാന്‍ നിന്നരുകില്‍ ഒരിക്കല്‍ ,
ഈ ഭൂവിലെ സ്വര്‍ഗത്തിന്‍ വാതിലില്‍ .

ആരോ

നിന്റെ ചിരിയില്‍ എന്‍ ഹൃദയം മയങ്ങി പോയ്‌
ഓര്‍ത്തതും അറിഞ്ഞതും എല്ലാം മാഞ്ഞു പോയ്‌
സാഗരത്തില്‍ അലിയുന്ന കൈവഴി കണക്കെ ഞാന്‍
ഒരു സ്വപ്ന സൌധത്തില്‍ എന്‍ മോഹങ്ങള്‍ അര്‍പ്പിച്ചു

നിന്റെ വാക്കുകള്‍ എനിക്ക് തീര്‍ത്തൊരു കൊട്ടാരത്തിന്‍
അലയുന്നു ഒരു സ്വപ്ന സഞ്ചാരിയായി ഞാന്‍ എപ്പോഴും
ആ സ്വര്‍ഗത്തില്‍ മാരിക്കാര്‍ പെയ്യുമ്പോള്‍ എന്‍ സഖി
നീ എന്‍ ചാരെ വാന്നലിയു എന്‍ ജീവന്റെ പാതിയായി

കാണുന്നു ഞാന്‍ മേഘങ്ങള്‍ എന്‍ പാദങ്ങള്‍ക്ക് ചോട്ടില്‍
ഞാന്‍ സ്വര്‍ഗത്തിലോ അതോ നിന്റെ പ്രേമ വലയത്തിലോ
ഗന്ധര്‍വ നിമിഷങ്ങള്‍ തീരാതിരുന്നെങ്കില്‍ എന്നും ഈ രാഗം
എന്‍ ഹൃദയത്തുടിപ്പ്‌ പോല്‍ എന്നില്‍ അലിഞ്ഞെങ്ങില്‍ ...

യാത്ര

ആടി തകര്‍തൊരു ആടകള്‍ അഴിച്ചു ഞാന്‍
ഇമ്ബതിനായ് ചേര്‍ത്തൊരു മോടിയുമഴിച്ചു
പോകുവനുണ്ടെകനായ് ഇനിയേറെ ദൂരം
നില്കുവാന്‍ ആകില്ല ഇനിയൊരു നിമിഷവും
ഉള്ളം പിടഞ്ഞു കേണു കരഞ്ഞാലും
പൂത്തു തളിര്തോരാ മോഹങ്ങളോക്കെയും
വാരിയെടുത്തു ഞാന്‍ എന്‍ യാത്രക്ക് കൂട്ടായ്
തിരികെ വരില്ലെന്നതറിയാം ഏവര്‍ക്കും
പോകണം എന്നത് ഓര്‍ത്തില്ലോരിക്കലും
യാത്രക്കി നേരും നേരിന്നു നെറിയും
നെറിയതിന്നു ബലമായി എന്‍ ജീവിത താളുകളും
വീഴില്ല വഴിയെ, ഒഴുകുന്നൊര കണ്ണുനീര്‍
ഘാതങ്ങള്‍ ഏറെ നടക്കുവാന്‍ പകരുമാ ഊര്‍ജവും
ഒര്കരുതോരിക്കലും എന്നെയും ഞാനെന്ന ഭാവത്തെയും